We wschodniej części bolońskiego centro storico, ograniczonej od zachodu Via Oberdan, a od południa Strada Maggiore, usytuowanych jest kilka z najstarszych wydziałów uniwersytetu. Mieszczą się one w większości w dużych XVII- i XVIII-wiecznych pałacach. To chyba najsympatyczniejsza część miasta, rozbrzmiewająca gwarem życia studenckiego. Tu również można zapoznać się z programem imprez kulturalnych, głównie z plakatów oblepiających ściany budynków przy Via Zamboni, Via delle Moline, Via Belle Arti, Via Mentana; w barach i kawiarniach często organizowane są happeningi. Przy jednej z alejek, w Palazzo Bentivoglio (Via Belle Arti 8), mieszkała Maria Kazimiera Sobieska.

Via Rizzoli prowadzi do dzielnicy uniwersyteckiej z Piazza Maggiore, kończąc się na Piazza di Porta Ravegnana, gdzie stoją Torre degli Asinelli i niebezpiecznie pochylona Torre Garisenda, bardziej znane jako Due Torri (Dwie Wieże), jedyne zachowane spośród setek, które w średniowieczu wybudowano w mieście. Z tej pierwszej rozciąga się panorama centrum oraz płaskiej niziny i wzgórz na południu. Via Santo Stefano biegnie na wschód od Due Torri do średniowiecznej bramy obok zespołu czterech, a pierwotnie siedmiu kościołów zwanych Santo Stefano. Ten niezwykle atrakcyjny kompleks usytuowany jest na szerokim placu, w miejscu, gdzie łączy się kilka wąskich, zwieńczonych portykami uliczek. Trzy ze świątyń stoją zwrócone fasadami w stronę placu, a do najciekawszej z nich, wielokątnej San Sepolcro, wchodzi się przez kościół Crocifisso.

Misa na dziedzińcu pochodzi z VIII w. i zwana jest "misą Piłata". Wewnątrz warto zobaczyć grobowiec św. Petroniusza, wzorowany na bryle kościoła Świętego Grobu w Jerozolimie, przedstawiający makabryczne obrazy, typowe dla średniowiecznego uwielbienia relikwii. Można stąd przejść do Santi Vitale e Agricola, najstarszego kościoła w Bolonii, wybudowanego z fragmentów ruin rzymskich w V w. W kościele Trinita, po drugiej stronie dziedzińca, utworzono małe muzeum (otwarte nieregularnie; bezpł.) z relikwiarzem św. Petroniusza, XIII-wiecznym freskiem ukazującym rzeź niewiniątek i kilkoma obrazami z późniejszych czasów. Na północ od Santo Stefano, na Strada Maggiore 14, w dawnym domu adwokata Fryderyka Gaucha mieszkał w 1848 r. Adam Mickiewicz ze swym przyjacielem, Antonim Edwardem Odyńcem. Poeta był w Bolonii dwukrotnie - wraz z powołanym przez siebie Legionem w 1829 i 1848 r. Obecnie w sieni domu wisi tablica pamiątkowa. W Museo di Anatomia Umana (Via Zamboni 35) zgromadzono intrygujące i na swój sposób piękne rzeźby woskowe, do XIX w. wykorzystywane w czasie pokazów medycznych.